Çocuğunuz bir soruyla karşılaştığında hemen “bunu yapamıyorum” deyip size mi geliyor? Daha kendi başına denemeden yardım istemesi sizi düşündürüyor olabilir. Çünkü aslında bakınca konuya yabancı değil. Daha önce gördü, belki birlikte çözdünüz. Ama tek başına kaldığında hemen desteğe yöneliyor.
Bu durum çoğu ebeveyn için kafa karıştırıcıdır. Çünkü çocuk bilmiyor gibi davranır ama aslında tamamen bilgisiz de değildir. Bu yüzden genelde şöyle düşünülür: “Kolaya kaçıyor” ya da “uğraşmak istemiyor.”
Ama mesele çoğu zaman isteksizlik değil.
Asıl mesele, düşünme sürecini tek başına sürdürememek.
Bir çocuk bir soruyla karşılaştığında zihninde bir yol kurması gerekir. Nereden başlayacağını, hangi bilgiyi kullanacağını ve nasıl ilerleyeceğini belirlemesi gerekir. Ama bu süreç her çocuk için otomatik gelişmez.
Eğer çocuk bu yolu kuramıyorsa, ilk zorlanma anında dışarıdan destek arar. Çünkü kendi içinde ilerleyebileceği bir sistem yoktur. Yardım istemek bu noktada bir tercih değil, bir ihtiyaç haline gelir.
Düşünsenize, bir şey yapmanız gerekiyor ama nasıl yapacağınızı bilmiyorsunuz. Denemek yerine, size yolu gösterecek birine yönelmeniz çok doğal olur. Çocuklar da tam olarak bunu yapıyor.
Genelde şu durumlar yaşanır:
Çocuk nereden başlayacağını bilemez.
Bir adım dener ama devamını getiremez.
Yanlış yapmaktan çekindiği için ilerlemek istemez.
Bu durum tekrar ettikçe, çocuk kendi başına düşünmek yerine yardım istemeye alışır. Zamanla bu bir refleks haline gelir.
Biz ise çoğu zaman hemen anlatırız. Soruyu çözer, yolu gösteririz. O an problem çözülmüş gibi görünür. Ama aslında çocuk bir adım daha geri gider. Çünkü düşünmesi gereken yerde hazır cevabı almıştır.
Bu döngü fark edilmeden devam eder.
Oysa doğru yaklaşım, çocuğun neden yardım istediğini anlamaktır. Gerçekten bilmiyor mu, yoksa nasıl ilerleyeceğini mi bilemiyor? Bu ayrım yapılmadan verilen her destek, bağımlılığı artırır.
Zeka Madeni bu noktada farklı bir bakış sunar. Bu bir eğitim platformu değil, çocuğun düşünme sürecini analiz eden bir sistemdir. Çocuğun hangi aşamada durduğunu, neden ilerleyemediğini ortaya çıkarır ve gelişimi doğrudan o noktaya yönlendirir.
Bu sayede çocuk sadece doğruyu öğrenmez. Kendi başına nasıl ilerleyeceğini de öğrenir.
Ve en önemli değişim burada başlar.
Çocuğunuz hemen yardım istiyor olabilir. Ama bu onun tembel olduğu anlamına gelmez. Büyük ihtimalle, kendi başına düşünmeyi nasıl sürdüreceğini henüz bilmiyordur.
Gerçek gelişim, cevabı vermekle değil, o cevaba nasıl ulaşacağını öğretmekle başlar.