Her ebeveyn çocuğuyla güçlü bir iletişim kurmak ister. Gününün nasıl geçtiğini sormak, okulda neler yaşadığını öğrenmek ya da aklından geçenleri dinlemek, bu iletişimin doğal bir parçasıdır. Ancak bazen çocuklar eve gelir ve tek bir cümle kurar:
"İyiydi."
Sorular devam ettikçe cevaplar kısalır. "Bir şey yok.", "Hatırlamıyorum.", "Normaldi."
Bu durum birçok ebeveyni endişelendirebilir. Çocuğunun kendisinden uzaklaştığını ya da yaşadığı bir problemi gizlediğini düşünebilir. Oysa her sessizlik aynı anlama gelmez.
Çocuklar yaşadıklarını paylaşma konusunda birbirinden oldukça farklıdır. Kimisi yaşadığı her ayrıntıyı anlatmaktan hoşlanırken, kimisi önce yaşadıklarını kendi içinde anlamlandırmaya ihtiyaç duyar. Bazıları ise konuşarak değil, oyun oynarken, resim yaparken ya da birlikte vakit geçirirken kendini daha rahat ifade eder.
Bu nedenle iletişimi yalnızca konuşulan kelimeler üzerinden değerlendirmek yanıltıcı olabilir.
Bir çocuk çok konuşabilir ama duygularını paylaşmayabilir. Başka bir çocuk ise az konuşmasına rağmen kurduğu birkaç cümleyle aslında kendisi hakkında oldukça önemli bilgiler verebilir.
Burada önemli olan, çocuğun ne kadar konuştuğu değil, kendini ifade edebileceği güvenli bir alanın olup olmadığıdır.
Çocuk kendini yargılanmadan dinlenmiş hissediyorsa, paylaşmak için doğru zamanı genellikle kendi belirler. Sürekli soru sormak yerine birlikte geçirilen kaliteli zaman, ortak bir etkinlik ya da sakin bir yürüyüş bile bazen uzun konuşmalardan daha etkili olabilir.
Bu nedenle ebeveynlerin "Neden anlatmıyor?" sorusundan önce, "Kendini anlatabileceği ortamı oluşturabiliyor muyum?" sorusunu sorması daha faydalı olabilir.
Çocuk gelişiminde iletişim yalnızca kelimelerden oluşmaz. Davranışlar, ilgi alanları, seçimler ve günlük alışkanlıklar da çocuğun dünyası hakkında önemli ipuçları verir. Bu ipuçlarını birlikte değerlendirebilmek, çocuğu daha doğru anlamaya yardımcı olur.
Zeka Madeni de bu bakış açısını benimser. Çocuğu yalnızca söyledikleriyle değil, bilişsel özellikleri, düşünme yapısı ve gelişim profiliyle birlikte değerlendirerek daha bütüncül bir bakış sunar. Çünkü bazen bir çocuğu anlamanın en iyi yolu, yalnızca cevaplarını dinlemek değil, onu doğru sorularla tanımaya çalışmaktır.
Her çocuk kendini aynı şekilde ifade etmez.
Önemli olan, onun kendine ait ifade biçimini fark edebilmektir.