“Daha Yeni Yapmıştık” Dediğiniz O An
Bazı anlar vardır, ebeveyn için gerçekten şaşırtıcıdır. Çocuğunuz daha dün çözdüğü bir soruda bugün takılır. Daha önce doğru yaptığı bir şeyi tekrar yanlış yapar. Ve sizin ağzınızdan şu cümle çıkar:
“Daha yeni yapmıştık.”
İşte tam o an, çoğu ebeveyn problemi bilgi eksikliği olarak düşünür. Çünkü dışarıdan bakınca çocuk öğrenmiş ama unutmuş gibi görünür.
Ama her zaman mesele unutmak değildir.
Bazı çocuklar bilgiyi öğrenir ama aynı süreci tekrar kurmakta zorlanır. Yani cevabı hatırlasa bile, o cevaba nasıl ulaştığını aynı netlikle sürdüremez.
Bu yüzden bazı günler çok iyi giderken, bazı günler aynı performans ortaya çıkmaz.
Özellikle süreç uzadığında ya da soru biraz değiştiğinde bu durum daha belirgin hale gelir. Çünkü çocuk sadece bilgiyi değil, düşünme akışını da yönetmek zorundadır.
Ve çoğu hata burada başlar.
Genelde şu durumlar görülür:
- Sorunun küçük değişen kısmını kaçırmak
- Daha önceki çözümü otomatik tekrar etmeye çalışmak
- Süreci yeniden kurmadan hızlı karar vermek
Dışarıdan bakınca bunlar basit hatalar gibi görünür. Ama aslında problem çoğu zaman bilmemek değil, düşünme sürecini aynı şekilde sürdürememektir.
Bu yüzden sürekli tekrar yapmak bazen beklenen sonucu vermez. Çünkü çocuk bilgiyi tekrar eder ama süreci yeniden kurmayı öğrenmez.
Birçok ebeveyn sonucu görür. Ama asıl farkı yaratan şey, çocuğun o sonuca nasıl ulaştığını anlayabilmektir.
Çünkü bazı çocuklar öğrenmekte değil, öğrendiğini aynı netlikle kullanmakta zorlanır.
Bu fark dışarıdan her zaman kolay görünmez. Özellikle çocuk bazı soruları çok iyi yapabiliyorsa, problem çoğu zaman gözden kaçar.
İşte bu yüzden sadece doğru-yanlış sonucuna bakmak yeterli olmaz. Sürecin hangi noktada değiştiğini görmek gerekir.
Bazı yaklaşımlar artık tam olarak buna odaklanıyor. Çocuğun yalnızca neyi bildiğine değil, düşünme sürecini nasıl yönettiğine bakıyor.
Ve süreç görünür hale geldiğinde, tekrar eden hataların nedeni de daha net anlaşılmaya başlıyor.
Çünkü bazen problem öğrenmemek değil, aynı düşünce düzenini sürdürememektir.
Gerçek gelişim de tam burada başlıyor.